|
|
|
|
 |
| |
|
Słowniczek - Krzem
|
Krzem
Krzem jest obecny w organizmie ludzkim przede wszystkim w tkance łącznej, która znajduje się w przestrzeni pomiędzy narządami i różnymi ich strukturami. Jest to miejsce, poza światłem naczyń krwionośnych i limfatycznych, wszelkiego rodzaju transportu i wymiany. Tkanka łączna występuje w formach miękkich i luźnych, sztywnych i zbitych lub włóknistych, jak np. w sutku, w tkance tłuszczowej, mięśniach, ścięgnach, więzadłach czy kościach. Wszystkie formy tkanki łącznej pochodzą z mezenchymy płodowej odmiany tkanki łącznej. W płynie zewnątrzkomórkowym mezenchymalnej tkanki łącznej znajdują się związki białek, mukopolisacharydów, wielkocząsteczkowych cukrów, aminosacharydów i kwasu glikuronowego, związki kwasu hialuronowego czy kwasu chondroitynosiarkowego, wreszcie składniki mineralne z dużą ilością krzemu.
Cząsteczka kwasu krzemowego w roztworze koloidalnym charakteryzuje się olbrzymią powierzchnią do ok. 300 m2 na 1ml roztworu. Na jej powierzchni można stwierdzić bardzo czynne grupy krzemowo-hydroksylowe zbudowane z krzemu, tlenu i wodoru. Na podstawie wybitnych właściwości wiążących krzemu wysunięto przypuszczenie, iż jest on częściowo odpowiedzialny za hydratację, stan "pulchności" tkanki łącznej. Tkanka łączna ma bardzo wiele funkcji, które może spełniać jedynie w stanie odpowiedniej hydratacji. Wszystkie układy koloidalne podlegają starzeniu. Cząsteczki mają tendencję do oddzielenia się od wody i zlepiania się w większe agregaty.
Znaczy to, iż zdolność wiązania wody w tkance łącznej, w tym również poprzez koloidalną postać kwasu krzemowego, który jest w niej obecny, ma tendencję do zmniejszania się razem ze starzeniem się organizmu ludzkiego. Zmiany w tkance łącznej i zmniejszenie się zdolności do transportu są jednym z procesów odpowiedzialnych za starzenie. Naturalny kwas krzemowy zawarty jest w pożywieniu.
Naukowcy zajmowali się kwasem krzemowym pod kątem zastosowania w leczeniu ludzi. Poszerzone badania objęły również nasze pożywienie. Stwierdzono, iż niektóre pokarmy, takie jak owies, proso i jęczmień mają niezwykle dużą zawartość kwasu krzemowego, podczas gdy inne mają bardzo niską. Ważnym było stwierdzenie, iż kwas krzemowy zawarty jest głównie w otrębach i łuskach ziaren. Osoby, które na przykład jedzą produkty z białej, wysoko oczyszczonej mąki nie otrzymują wcale albo bardzo niewiele kwasu krzemowego. Dzienne zapotrzebowanie na kwas krzemowy wynosi od 20 do 40 mg i ta ilość jest zużywana dziennie w procesie odbudowywania włosów, paznokci i skóry lub wydalana z moczem i stolcem. Zużyty i wydalony kwas krzemowy musi być uzupełniony przez pożywienie.
Od dawna było wiadomym, iż krzem zawarty w roślinach leczniczych, może pomóc w leczeniu lub leczyć pewne schorzenia. Podawano w postaci herbat preparaty zawierające krzem w chorobach nerek, zapaleniu pęcherza moczowego, krwawieniu z nerek czy również w gruźlicy. W chorobach kobiecych zalecano nasiadówki w kąpieli, do której dodawano kwas krzemowy. Dziś wiadomo, że niedobór krzemu może powodować liczne problemy zdrowotne, zaś koloidalny kwas krzemowy ma szereg zastosowań klinicznych. Stwierdzono między innymi, że przyjmowany doustnie koloidalny kwas krzemowy jest skuteczny w leczeniu zespołu nadwrażliwości jelit, zapalenia żołądka, wzdęć i zgagi. Zastosowany w obrębie jamy ustnej skutecznie leczy zapalenie dziąseł, przeciwdziałając parodontozie, zwalcza owrzodzenia i infekcje jamy ustnej. Naniesiony na skórę, jak wykazano w badaniach klinicznych, usuwa trądzik w ciągu tygodni, zwalcza łojotokowe zapalenie skóry, u łagodzi objawy łuszczycy. Poprawia elastyczność skóry i zmniejsza zmarszczki.
Proponowane produkty zawierające
krzem w postaci organicznej
|
|
źródło: http://pl.wikipedia.org/
|
|
|
|
POLECAMY:
|
|
|
